Hallo allemaal
Een tijdje geleden woonde ik de lezing 'in search of humanity' bij. Het thema was al de dood zich opdringt. De spreker had het over dat mensen vergeten te leven. Ze beseffen het maar als het te laat is. Je zegt altijd aha, maar ik ga later wel genieten. Als ik wat ouder ben of wanneer ik tijd heb.
Maar soms kan later al te laat zijn. Want voor je het weet kan het gedaan zijn.
Je krijgt soms slecht nieuws over je gezondheid of over mensen die je dierbaar zijn. Dan is het te laat om te genieten of om leuke dingen te doen in je leven.
Ik probeer nu zoveel mogelijk leuke dingen te doen en hoop dat ik nog lang kan genieten in mijn leven. Samen met alle mensen die mij dierbaar zijn!
De spreker had het ook over orgaandonatie. Ik had daar al over nagedacht. Maar heb er nooit verder bij stil gestaan.
Na de lezing ben ik er blijven over nadenken. Ik ben van plan om daar verder op in te gaan, maar wil zeker eerst nog eens een gesprek hebben met mijn ouders daarover.
Wat ik wel vond was dat de spreker wel heel hard doordramde over de orgaandonatie. Je voelde je verplicht om het te doen.
Dat vind ik niet positief en dat schrikt de meeste mensen af.
Ik heb mijn keuze volledig zelf gemaakt en hoop dat andere mensen dat ook willen en kunnen doen!
Groeten
Shelsy
Geen opmerkingen:
Een reactie posten